• Kalendarium

    Czwartek, 2021-04-22

    Imieniny: Łukasza, Kai

  • Statystyki

    • Odwiedziny: 752116
    • Do końca roku: 253 dni
    • Do wakacji: 64 dni

PODSTAWA PROGRAMOWA WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

 

Warszawa, dnia 24 lutego 2017 r.

Poz. 356

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ 1)

z dnia 14 lutego 2017 r.

w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego

dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym

lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego

dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej

Na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. a, b, e, f i h ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59) zarządza się, co następuje:

 

§ 1. Określa się podstawę programową:

1)  wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego, stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)  kształcenia ogólnego dla publicznych szkół, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, d i f ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe:

a)  szkoły podstawowej, stanowiącą załącznik nr 2 do rozporządzenia,

b)  szkoły podstawowej ‒ dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, stanowiącą załącznik nr 3 do rozporządzenia,

c)  branżowej szkoły I stopnia, stanowiącą załącznik nr 4 do rozporządzenia,

d)  szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy, stanowiącą załącznik nr 5 do rozporządzenia,

e)  szkoły policealnej, stanowiącą załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 2. Podstawę programową wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego, określoną w załączniku nr 1 do rozporządzenia, stosuje się także do prowadzenia wychowania przedszkolnego w ośrodkach umożliwiających dzieciom z niepełnosprawnością intelektualną z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego.

 

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.  Minister Edukacji Narodowej: A. Zalewska

 

PODSTAWA PROGRAMOWA WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO DLA PRZEDSZKOLI,

ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH

ORAZ INNYCH FORM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

Podstawa  programowa  wychowania  przedszkolnego  wskazuje  cel  wychowania przedszkolnego, zadania profilaktyczno-wychowawcze przedszkola, oddziału przedszkolnego zorganizowanego  w  szkole  podstawowej  i  innej  formie  wychowania  przedszkolnego, zwanych  dalej  „przedszkolami”,  oraz  efekty  realizacji  zadań  w  postaci  celów  osiąganych przez dzieci na zakończenie wychowania przedszkolnego.

Celem wychowania przedszkolnego jest wsparcie całościowego rozwoju dziecka. Wsparcie to realizowane jest przez  proces  opieki,  wychowania i  nauczania – uczenia  się,  co  umożliwia dziecku odkrywanie własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenie doświadczeń na drodze prowadzącej do prawdy, dobra i piękna. W efekcie takiego wsparcia dziecko osiąga dojrzałość do podjęcia nauki na pierwszym etapie edukacji.

Zadania przedszkola

1. Wspieranie  wielokierunkowej  aktywności  dziecka  poprzez  organizację  warunków sprzyjających  nabywaniu  doświadczeń  w  fizycznym,  emocjonalnym,  społecznym i poznawczym obszarze jego rozwoju.

2. Tworzenie  warunków  umożliwiających  dzieciom  swobodny  rozwój,  zabawę i odpoczynek w poczuciu bezpieczeństwa. 

3. Wspieranie  aktywności  dziecka  podnoszącej  poziom  integracji  sensorycznej i umiejętności korzystania z rozwijających się procesów poznawczych. 

4. Zapewnienie prawidłowej  organizacji  warunków sprzyjających  nabywaniu  przez  dzieci doświadczeń,  które  umożliwią  im  ciągłość  procesów  adaptacji  oraz  pomoc  dzieciom rozwijającym się w sposób nieharmonijny, wolniejszy lub przyspieszony. 

5. Wspieranie  samodzielnej  dziecięcej  eksploracji  świata,  dobór  treści  adekwatnych  do poziomu rozwoju dziecka,  jego  możliwości percepcyjnych,  wyobrażeń i  rozumowania, z poszanowaniem indywidualnych potrzeb i zainteresowań. 

6. Wzmacnianie  poczucia  wartości,  indywidualność,  oryginalność  dziecka  oraz  potrzeby

tworzenia relacji osobowych i uczestnictwa w grupie.  

7. Tworzenie  sytuacji  sprzyjających  rozwojowi  nawyków  i  zachowań  prowadzących  do samodzielności,  dbania  o  zdrowie,  sprawność  ruchową  i  bezpieczeństwo,  w  tym

bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

8. Przygotowywanie  do  rozumienia  emocji,  uczuć  własnych  i  innych  ludzi  oraz  dbanie o zdrowie  psychiczne,  realizowane  m.in.  z  wykorzystaniem  naturalnych  sytuacji, pojawiających  się  w  przedszkolu  oraz  sytuacji  zadaniowych,  uwzględniających  treści adekwatne do intelektualnych możliwości i oczekiwań rozwojowych dzieci. 

9. Tworzenie  sytuacji  edukacyjnych  budujących  wrażliwość  dziecka,  w  tym  wrażliwość estetyczną,  w  odniesieniu  do  wielu  sfer  aktywności  człowieka:  mowy,  zachowania, ruchu, środowiska, ubioru, muzyki, tańca, śpiewu, teatru, plastyki.

10. Tworzenie warunków pozwalających na bezpieczną, samodzielną eksplorację otaczającej dziecko  przyrody,  stymulujących  rozwój  wrażliwości  i  umożliwiających  poznanie wartości  oraz  norm  odnoszących  się  do  środowiska  przyrodniczego,  adekwatnych  do etapu rozwoju dziecka.

11. Tworzenie warunków umożliwiających bezpieczną, samodzielną eksplorację elementów techniki  w  otoczeniu,  konstruowania,  majsterkowania,  planowania  i  podejmowania intencjonalnego działania, prezentowania wytworów swojej pracy.

12. Współdziałanie  z  rodzicami,  różnymi  środowiskami,  organizacjami  i  instytucjami, uznanymi  przez  rodziców  za  źródło  istotnych  wartości,  na  rzecz  tworzenia  warunków umożliwiających rozwój tożsamości dziecka. 

13. Kreowanie, wspólne z wymienionymi podmiotami, sytuacji prowadzących do poznania przez  dziecko  wartości  i  norm  społecznych,  których  źródłem  jest  rodzina,  grupa w przedszkolu,  inne  dorosłe  osoby,  w  tym  osoby  starsze,  oraz  rozwijania  zachowańwynikających z wartości możliwych do zrozumienia na tym etapie rozwoju. 

14. Systematyczne uzupełnianie, za zgodą rodziców, realizowanych treści wychowawczych o nowe zagadnienia, wynikające z pojawienia się w otoczeniu dziecka zmian i zjawisk istotnych dla jego bezpieczeństwa i harmonijnego rozwoju. 

15. Systematyczne  wspieranie  rozwoju  mechanizmów  uczenia  się  dziecka,  prowadzące  do osiągnięcia przez nie poziomu umożliwiającego podjęcie nauki w szkole. 

16. Organizowanie  zajęć  –  zgodnie  z  potrzebami  –  umożliwiających  dziecku  poznawanie kultury  i języka  mniejszości  narodowej  lub  etnicznej  lub  języka  regionalnego  – kaszubskiego.

17. Tworzenie  sytuacji  edukacyjnych  sprzyjających  budowaniu  zainteresowania  dziecka językiem obcym nowożytnym, chęci poznawania innych kultur.

 

Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym nie dotyczy:

1) dzieci  posiadających  orzeczenie  o  potrzebie  kształcenia  specjalnego  wydane  ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu  na  niepełnosprawności  sprzężone,  jeżeli  jedną  z  niepełnosprawności  jest niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym lub znacznym;

2) dzieci  posiadających  orzeczenie  o  potrzebie  kształcenia  specjalnego  wydane  ze względu  na  inne  niż  wymienione  w  pkt  1  rodzaje  niepełnosprawności,  o  którychmowa  w przepisach  wydanych  na  podstawie  art. 127  ust.  19  pkt  2  ustawy  z dnia

14 grudnia  2016  r.  –  Prawo  oświatowe  (Dz.  U.  z  2017  r.  poz.  59),  oraz  jeżeli z indywidualnego  programu  edukacyjno-terapeutycznego  wynika  brak  możliwości realizacji  przygotowania  do  posługiwania  się  językiem  obcym  nowożytnym  ze względu  na  indywidualne  potrzeby  rozwojowe  i  edukacyjne  oraz  możliwości psychofizyczne dziecka.

 

Osiągnięcia dziecka na koniec wychowania przedszkolnego

I.  Fizyczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:

1) zgłasza  potrzeby  fizjologiczne,  samodzielnie  wykonuje  podstawowe  czynności higieniczne;

2) wykonuje czynności samoobsługowe: ubieranie się i rozbieranie, w tym czynności precyzyjne, np. zapinanie guzików, wiązanie sznurowadeł; 

3) spożywa posiłki z użyciem sztućców, nakrywa do stołu i sprząta po posiłku; 

4) komunikuje potrzebę ruchu, odpoczynku itp.; 

5) uczestniczy  w  zabawach  ruchowych,  w  tym  rytmicznych,  muzycznych, naśladowczych, z przyborami lub bez nich; wykonuje różne formy ruchu: bieżne, skoczne, z czworakowaniem, rzutne;

6) inicjuje  zabawy  konstrukcyjne,  majsterkuje,  buduje,  wykorzystując  zabawki, materiały użytkowe, w tym materiał naturalny;

7) wykonuje  czynności,  takie  jak:  sprzątanie,  pakowanie,  trzymanie  przedmiotów jedną  ręką  i  oburącz,  małych  przedmiotów  z  wykorzystaniem  odpowiednio ukształtowanych  chwytów  dłoni,  używa  chwytu  pisarskiego  podczas  rysowania, kreślenia i pierwszych prób pisania;

8) wykonuje  podstawowe  ćwiczenia  kształtujące  nawyk  utrzymania  prawidłowej postawy ciała;

9) wykazuje sprawność ciała i koordynację w stopniu pozwalającym na rozpoczęcie systematycznej nauki czynności złożonych, takich jak czytanie i pisanie.

 

II.  Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:

1) rozpoznaje  i  nazywa  podstawowe  emocje,  próbuje  radzić  sobie  z  ich przeżywaniem;

2) szanuje emocje swoje i innych osób;

3) przeżywa emocje w sposób umożliwiający mu adaptację w nowym otoczeniu, np. w nowej grupie dzieci, nowej grupie starszych dzieci, a także w nowej grupie dzieci i osób dorosłych;

4) przedstawia  swoje  emocje  i  uczucia,  używając  charakterystycznych  dla  dziecka

form wyrazu;

5) rozstaje się z rodzicami bez lęku, ma świadomość, że rozstanie takie bywa dłuższe lub krótsze;

6) rozróżnia  emocje  i  uczucia  przyjemne  i  nieprzyjemne,  ma  świadomość,  że odczuwają i przeżywają je wszyscy ludzie;

7) szuka  wsparcia  w  sytuacjach  trudnych  dla  niego  emocjonalnie;  wdraża  swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników;

8) zauważa,  że  nie  wszystkie  przeżywane  emocje  i  uczucia  mogą  być  podstawą  do podejmowania  natychmiastowego  działania,  panuje  nad  nieprzyjemną  emocją,  np. podczas czekania na własną kolej w zabawie lub innej sytuacji; 

9) wczuwa się w emocje i uczucia osób z najbliższego otoczenia;

10) dostrzega, że zwierzęta posiadają zdolność odczuwania, przejawia w stosunku do nich życzliwość i troskę; 

11) dostrzega  emocjonalną  wartość  otoczenia  przyrodniczego  jako  źródła  satysfakcji estetycznej.

III.   Społeczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:

1) przejawia poczucie  własnej  wartości  jako osoby, wyraża szacunek wobec  innych osób i przestrzegając tych wartości, nawiązuje relacje rówieśnicze;  

2) odczuwa i wyjaśnia swoją przynależność do rodziny, narodu, grupy przedszkolnej, grupy chłopców, grupy dziewczynek oraz innych grup, np. grupy teatralnej, grupy sportowej; 

3) posługuje się swoim imieniem, nazwiskiem, adresem;

4) używa  zwrotów  grzecznościowych  podczas  powitania,  pożegnania,  sytuacji wymagającej przeproszenia i przyjęcia konsekwencji swojego zachowania;

5) ocenia  swoje  zachowanie  w  kontekście  podjętych  czynności  i  zadań  oraz przyjętych  norm  grupowych;  przyjmuje,  respektuje  i  tworzy  zasady  zabawy  w  grupie,  współdziała  z  dziećmi  w  zabawie,  pracach  użytecznych,  podczas odpoczynku;

6) nazywa  i  rozpoznaje  wartości  związane  z  umiejętnościami  i  zachowaniamispołecznymi, np. szacunek do dzieci i dorosłych, szacunek do ojczyzny, życzliwość okazywana dzieciom i dorosłym – obowiązkowość, przyjaźń, radość;

7) respektuje  prawa  i  obowiązki  swoje  oraz  innych  osób,  zwracając  uwagę  na  ich indywidualne potrzeby;

8) obdarza uwagą inne dzieci i osoby dorosłe;

9) komunikuje  się  z  dziećmi  i  osobami  dorosłymi,  wykorzystując  komunikaty werbalne  i  pozawerbalne;  wyraża  swoje  oczekiwania  społeczne  wobec  innego dziecka, grupy.

 

IV.  Poznawczy obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:

1) wyraża  swoje  rozumienie  świata,  zjawisk  i  rzeczy  znajdujących  się  w  bliskim otoczeniu za pomocą komunikatów pozawerbalnych: tańca, intencjonalnego ruchu, gestów, impresji plastycznych, technicznych, teatralnych, mimicznych, konstrukcji i modeli z tworzyw i materiału naturalnego;

2) wyraża  swoje  rozumienie  świata,  zjawisk  i  rzeczy  znajdujących  się  w  bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego, posługuje się językiem polskim w mowie zrozumiałej  dla  dzieci  i  osób  dorosłych,  mówi  płynnie,  wyraźnie,  rytmicznie, poprawnie wypowiada ciche i głośne dźwięki mowy, rozróżnia głoski na początku i końcu w wybranych prostych fonetycznie słowach;

3) odróżnia  elementy  świata  fikcji  od  realnej  rzeczywistości;  byty  rzeczywiste  od medialnych, byty realistyczne od fikcyjnych;

4) rozpoznaje litery, którymi jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkryć, odczytuje krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych  dotyczące  treści  znajdujących  zastosowanie  w  codziennej aktywności;

5) odpowiada na pytania, opowiada o zdarzeniach z przedszkola, objaśnia kolejność zdarzeń  w  prostych  historyjkach  obrazkowych,  układa  historyjki  obrazkowe, recytuje wierszyki, układa i rozwiązuje zagadki;

6) wykonuje własne eksperymenty językowe, nadaje znaczenie czynnościom, nazywa je, tworzy żarty językowe i sytuacyjne, uważnie słucha i nadaje znaczenie swym doświadczeniom;  

7) eksperymentuje  rytmem,  głosem,  dźwiękami  i  ruchem,  rozwijając  swoją wyobraźnię  muzyczną;  słucha,  odtwarza  i  tworzy  muzykę,  śpiewa  piosenki, porusza  się  przy  muzyce  i  do  muzyki,  dostrzega  zmiany  charakteru  muzyki,  np. dynamiki, tempa i wysokości dźwięku oraz wyraża ją ruchem, reaguje na sygnały, muzykuje  z użyciem  instrumentów  oraz  innych  źródeł  dźwięku;  śpiewa  piosenki  z  dziecięcego  repertuaru  oraz  łatwe  piosenki  ludowe;  chętnie  uczestniczy  w  zbiorowym  muzykowaniu;  wyraża  emocje  i  zjawiska  pozamuzyczne  różnymi środkami  aktywności  muzycznej;  aktywnie  słucha  muzyki;  wykonuje  lub rozpoznaje  melodie,  piosenki  i  pieśni,  np.  ważne  dla  wszystkich  dzieci w przedszkolu,  np.  hymn  przedszkola,  charakterystyczne  dla  uroczystości

narodowych  (hymn  narodowy),  potrzebne  do  organizacji  uroczystości  np.  Dnia Babci i Dziadka, święta przedszkolaka (piosenki okazjonalne) i inne; w skupieniu słucha muzyki;

8) wykonuje własne eksperymenty graficzne farbą, kredką, ołówkiem, mazakiem itp., tworzy  proste i złożone znaki,  nadając im znaczenie, odkrywa w nich fragmenty wybranych  liter,  cyfr,  kreśli  wybrane  litery  i  cyfry  na  gładkiej  kartce  papieru, wyjaśnia sposób powstania wykreślonych, narysowanych lub zapisanych kształtów, przetwarza  obraz  ruchowy  na  graficzny  i  odwrotnie,  samodzielnie  planuje  ruch przed  zapisaniem,  np.  znaku  graficznego,  litery  i  innych  w  przestrzeni  sieci kwadratowej lub liniatury, określa kierunki i miejsca na kartce papieru;

9) czyta  obrazy,  wyodrębnia  i  nazywa  ich  elementy,  nazywa  symbole  i  znaki znajdujące się w otoczeniu, wyjaśnia ich znaczenie;

10) wymienia  nazwę  swojego  kraju  i  jego  stolicy,  rozpoznaje  symbole  narodowe (godło, flaga, hymn), nazywa wybrane symbole związane z regionami Polski ukryte w podaniach, przysłowiach, legendach, bajkach, np. o smoku wawelskim, orientuje się, że Polska jest jednym z krajów Unii Europejskiej; 

11) wyraża  ekspresję  twórczą  podczas  czynności  konstrukcyjnych  i  zabawy, zagospodarowuje  przestrzeń,  nadając  znaczenie  umieszczonym  w  niej przedmiotom,  określa  ich  położenie,  liczbę,  kształt,  wielkość,  ciężar,  porównuje przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybraną cechę;

12) klasyfikuje przedmioty według: wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia, układa przedmioty  w  grupy,  szeregi,  rytmy,  odtwarza  układy  przedmiotów  i  tworzy własne,  nadając im znaczenie,  rozróżnia podstawowe  figury  geometryczne  (koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt);

13) eksperymentuje,  szacuje,  przewiduje,  dokonuje  pomiaru  długości  przedmiotów, wykorzystując np. dłoń, stopę, but;

14) określa  kierunki  i  ustala  położenie  przedmiotów  w  stosunku  do  własnej  osoby, a także w stosunku do innych przedmiotów, rozróżnia stronę lewą i prawą;

15)  przelicza  elementy  zbiorów  w  czasie  zabawy,  prac  porządkowych,  ćwiczeń i wykonywania  innych  czynności,  posługuje  się  liczebnikami  głównymi i porządkowymi, rozpoznaje cyfry oznaczające liczby od 0 do 10, eksperymentuje z tworzeniem  kolejnych  liczb,  wykonuje  dodawanie  i  odejmowanie  w  sytuacji użytkowej, liczy obiekty, odróżnia liczenie błędne od poprawnego;

16) posługuje  się  w  zabawie  i  w  trakcie  wykonywania  innych  czynności  pojęciami dotyczącymi następstwa czasu np. wczoraj, dzisiaj, jutro, rano, wieczorem, w tym nazwami pór roku, nazwami dni tygodnia i miesięcy;

17) rozpoznaje  modele  monet  i  banknotów  o  niskich  nominałach,  porządkuje  je, rozumie, do czego służą pieniądze w gospodarstwie domowym;  

18) posługuje  się  pojęciami  dotyczącymi  zjawisk  przyrodniczych,  np.  tęcza,  deszcz, burza,  opadanie  liści  z  drzew,  sezonowa  wędrówka  ptaków,  kwitnienie  drzew, zamarzanie  wody,  dotyczącymi  życia  zwierząt,  roślin,  ludzi  w  środowisku przyrodniczym, korzystania z dóbr przyrody, np. grzybów, owoców, ziół;

19) podejmuje  samodzielną  aktywność  poznawczą  np.  oglądanie  książek, zagospodarowywanie  przestrzeni  własnymi  pomysłami  konstrukcyjnymi, korzystanie z nowoczesnej technologii itd.;

20) wskazuje zawody wykonywane przez rodziców i osoby z najbliższego otoczenia, wyjaśnia, czym zajmuje się osoba wykonująca dany zawód;

21) rozumie  bardzo  proste  polecenia  w  języku  obcym  nowożytnym  i  reaguje  na  nie; uczestniczy  w  zabawach,  np.  muzycznych,  ruchowych,  plastycznych, konstrukcyjnych, teatralnych; używa wyrazów i zwrotów mających znaczenie dla danej zabawy lub innych podejmowanych czynności; powtarza rymowanki i proste wierszyki,  śpiewa  piosenki  w  grupie;  rozumie  ogólny  sens  krótkich  historyjek

opowiadanych  lub  czytanych,  gdy  są  wspierane  np.  obrazkami,  rekwizytami, ruchem, mimiką, gestami;

22) reaguje na proste polecenie w języku mniejszości narodowej lub etnicznej, używa wyrazów  i  zwrotów  mających  znaczenie  w  zabawie  i  innych  podejmowanych czynnościach:  powtarza  rymowanki  i  proste  wierszyki,  śpiewa  piosenki;  rozumie ogólny  sens  krótkich  historyjek  opowiadanych  lub  czytanych  wspieranych  np.  obrazkiem,  rekwizytem,  gestem;  zna  godło  (symbol)  swojej  wspólnoty narodowej lub etnicznej;

23)  reaguje na proste polecenie w języku regionalnym – kaszubskim, używa wyrazów i zwrotów mających znaczenie w zabawie i innych podejmowanych czynnościach: powtarza  rymowanki  i  proste  wierszyki,  śpiewa  piosenki;  rozumie  ogólny  sens krótkich  historyjek  opowiadanych  lub  czytanych  wspieranych  np.  obrazkiem, rekwizytem,  gestem,  zna  godło  (symbol)  swojej  wspólnoty  regionalnej–

kaszubskiej.

Warunki i sposób realizacji

1. Zgodnie  z  zapisami  dotyczącymi  zadań  przedszkola  nauczyciele  organizują  zajęcia wspierające  rozwój  dziecka.  Wykorzystują  do  tego  każdą  sytuację  i  moment  pobytu dziecka  w  przedszkolu,  czyli  tzw.  zajęcia  kierowane  i  niekierowane.  Wszystkie doświadczenia  dzieci  płynące  z  organizacji  pracy  przedszkola  są  efektem  realizacji programu wychowania przedszkolnego. Ważne są zatemzajęcia kierowane, jak i czas spożywania posiłków, czas przeznaczony na odpoczynek i charakter tego odpoczynku, uroczystości  przedszkolne,  wycieczki,  ale  i  ubieranie,  rozbieranie.  Bardzo  ważna  jest

samodzielna zabawa. 

2. Przedstawione w podstawie programowej naturalne obszary rozwoju dziecka wskazują na konieczność uszanowania typowych dla tego okresu potrzeb rozwojowych, których spełnieniem  powinna  stać  się  dobrze  zorganizowana  zabawa,  zarówno  w  budynku przedszkola,  jak  i  na  świeżym  powietrzu.  Naturalna  zabawa  dziecka  wiąże  się z doskonaleniem motoryki  i zaspokojeniem potrzeby  ruchu, dlatego organizacja  zajęć na świeżym powietrzu powinna być elementem codziennej pracy z dzieckiem w każdej grupie wiekowej. 

3. Nauczyciele,  organizując  zajęcia  kierowane,  biorą  pod  uwagę  możliwości  dzieci,  ich oczekiwania  poznawcze  i  potrzeby  wyrażania  swoich  stanów  emocjonalnych, komunikacji  oraz  chęci  zabawy.  Wykorzystują  każdą  naturalnie  pojawiającą  się sytuację  edukacyjną  prowadzącą  do  osiągnięcia  dojrzałości  szkolnej.  Sytuacje edukacyjne  wywołane  np.  oczekiwaniem  poznania  liter  skutkują  zabawami  w  ich rozpoznawaniu.  Jeżeli  dzieci  w  sposób  naturalny  są  zainteresowane  zabawami prowadzącymi do ćwiczeń czynności złożonych, takich jak liczenie, czytanie, a nawet pisanie,  nauczyciel  przygotowuje  dzieci  do  wykonywania  tychże  czynności  zgodnie z fizjologią i naturą pojawiania się tychże procesów. 

4. Przedszkole  jest  miejscem,  w  którym  poprzez  zabawę  dziecko  poznaje  alfabet  liter drukowanych. Zabawa rozwija w dziecku oczekiwania poznawcze w tym zakresie i jest najlepszym  rozwiązaniem  metodycznym,  które  sprzyja  jego  rozwojowi.  Zabawyprzygotowujące  do  nauki  pisania  liter  prowadzić  powinny  jedynie  do  optymalizacji napięcia mięśniowego, ćwiczeń planowania ruchu przy kreśleniu znaków o charakterze literopodobnym,  ćwiczeń  czytania  liniatury,  wodzenia  po  śladzie  i  zapisu  wybranego znaku  graficznego.  W  trakcie  wychowania  przedszkolnego  dziecko  nie  uczy  się

czynności złożonych z udziałem całej grupy, lecz przygotowuje się do nauki czytania i pisania oraz uczestniczy w procesie alfabetyzacji.

5. Nauczyciele diagnozują, obserwują dzieci i twórczo organizują przestrzeń ich rozwoju, włączając do zabaw i doświadczeń przedszkolnych potencjał tkwiący w dzieciach oraz ich zaciekawienie elementami otoczenia.  

6. Współczesny  przedszkolak  funkcjonuje  w  dynamicznym,  szybko  zmieniającym  się otoczeniu,  stąd  przedszkole  powinno  stać  się  miejscem,  w  którym  dziecko  otrzyma pomoc w jego rozumieniu. 

7. Organizacja  zabawy,  nauki  i  wypoczynku  w  przedszkolu  oparta  jest  na  rytmie  dnia, czyli powtarzających się systematycznie fazach, które pozwalają dziecku na stopniowe zrozumienie pojęcia  czasu  i  organizacji oraz dają poczucie  bezpieczeństwa  i spokoju, zapewniając mu zdrowy rozwój. 

8. Pobyt w przedszkolu jest czasem wypełnionym zabawą, która pod okiem specjalistów tworzy  pole  doświadczeń  rozwojowych  budujących  dojrzałość  szkolną.  Nauczyciele zwracają uwagę na konieczność tworzenia stosownych nawyków ruchowych u dzieci, które  będą  niezbędne,  aby  rozpocząć  naukę  w  szkole,  a  także  na  rolę  poznawania wielozmysłowego. Szczególne znaczenie dla budowy dojrzałości szkolnej mają zajęcia rytmiki, które powinny być prowadzone w każdej grupie wiekowej oraz gimnastyki, ze szczególnym uwzględnieniem ćwiczeń zapobiegających wadom postawy. 

9. Nauczyciele  systematycznie  informują  rodziców  o  postępach  w  rozwoju  ich  dziecka, zachęcają  do  współpracy  w  realizacji  programu  wychowania  przedszkolnego  oraz opracowują  diagnozę  dojrzałości  szkolnej  dla  tych  dzieci,  które  w  danym  roku  mają rozpocząć naukę w szkole. 

10. Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym powinno być włączone  w  różne  działania  realizowane  w  ramach  programu  wychowania przedszkolnego  i  powinno  odbywać  się  przede  wszystkim  w  formie  zabawy.  Należy stworzyć warunki umożliwiające dzieciom osłuchanie się z językiem obcym w różnych sytuacjach życia codziennego. Może to zostać zrealizowane m.in. poprzez kierowanie do  dzieci  bardzo  prostych  poleceń  w  języku  obcym  w  toku  różnych  zajęć  i  zabaw, wspólną lekturę książeczek dla dzieci w języku obcym, włączanie do zajęć rymowanek, prostych  wierszyków,  piosenek  oraz  materiałów  audiowizualnych  w  języku  obcym. Nauczyciel  prowadzący  zajęcia  z  dziećmi  powinien  wykorzystać  naturalne  sytuacje wynikające  ze  swobodnej  zabawy  dzieci,  aby  powtórzyć  lub  zastosować  w  dalszej zabawie poznane przez dzieci słowa lub zwroty. 

  Dokonując  wyboru  języka  obcego  nowożytnego,  do  posługiwania  się  którym  będą

przygotowywane  dzieci  uczęszczające  do  przedszkola  lub  innej  formy  wychowania przedszkolnego,  należy  brać  pod  uwagę,  jaki  język  obcy  nowożytny  jest  nauczany w szkołach podstawowych na terenie danej gminy.

11. Aranżacja  przestrzeni  wpływa  na  aktywność  wychowanków,  dlatego  proponuje  się takie  jej  zagospodarowanie,  które  pozwoli  dzieciom  na  podejmowanie  różnorodnych form  działania.  Wskazane  jest  zorganizowanie  stałych  i  czasowych  kącików zainteresowań. Jako stałe proponuje się kąciki: czytelniczy, konstrukcyjny, artystyczny, przyrodniczy.  Jako  czasowe  proponuje  się  kąciki  związane  z  realizowaną  tematyką,

12. Elementem  przestrzeni  są  także  zabawki  i  pomoce  dydaktyczne  wykorzystywane w motywowaniu dzieci do podejmowania samodzielnego działania, odkrywania zjawisk oraz zachodzących procesów, utrwalania zdobytej wiedzy i umiejętności, inspirowania do  prowadzenia  własnych  eksperymentów.  Istotne  jest,  aby  każde  dziecko  miało możliwość korzystania z nich bez nieuzasadnionych ograniczeń czasowych. 

13. Elementem  przestrzeni  w  przedszkolu  są  odpowiednio  wyposażone  miejsca przeznaczone  na  odpoczynek  dzieci  (leżak,  materac,  mata,  poduszka),  jak  również elementy wyposażenia odpowiednie dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. 

14. Estetyczna  aranżacja  wnętrz  umożliwia  celebrowanie  posiłków  (kulturalne,  spokojne ich  spożywanie  połączone  z  nauką  posługiwania  się  sztućcami),  a także  możliwość wybierania potraw przez dzieci (walory odżywcze i zdrowotne produktów), a nawet ich komponowania.

15. Aranżacja wnętrz umożliwia dzieciom podejmowanie prac porządkowych np. po i przed

posiłkami, po zakończonej zabawie, przed wyjściem na spacer.