• Kalendarium

    Czwartek, 2021-04-22

    Imieniny: Łukasza, Kai

  • Statystyki

    • Odwiedziny: 751850
    • Do końca roku: 253 dni
    • Do wakacji: 64 dni

LUTY 2021

PLANOWANE TEMATYKI TYGODNIOWE

 

Jestem samodzielny w kuchni 

  • Ćwiczenia oddechowe – wydłużanie fazy wydechowej (na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek Mniam, mniam).
  • Ćwiczenia logorytmiczne
  • Ćwiczenia artykulacyjne – różnicowanie głosek k – g- rozwijanie mowy
  • Wycieczka do przedszkolnej kuchni- zapoznawanie z wyposażeniem kuchni, pracą kucharek
  • Zabawa dydaktyczna Podwieczorek dla lalek- rozwijanie umiejętności liczenia. Liczenie produktów umieszczonych w pętlach.
  • Określanie, czego jest najmniej, czego najwięcej, co powinniśmy jeść, a czego nie
  • Zabawy na świeżym powietrzu: zabawa utrwalająca znajomość schematu własnego ciała Do przodu, do tyłu, w bok
  • Zabawy przy piosence Kiedy się nudzę- umuzykalnianie dzieci. Zabawa muzyczno-ruchowa Wesoło-smutno.
  • Kolorowy obrus – wycinanie pasków i ich naklejanie- rozwijanie sprawności rąk.
  • W kuchni – ćwiczenia słuchowo-ruchowo-graficzne- rozwijanie percepcji słuchowej.
  • Słuchanie opowiadania Renaty Piątkowskiej Obudzona królewna-rozwijanie mowy.
  • Zabawa Papierowe ciasto –rozwijanie kreatywności i pomysłowości dzieci

 

 

 

 

W krainie baśni

 

 

  • Słuchanie opowiadania Renaty Piątkowskiej Obudzona królewna- rozwijanie mowy. Zabawa orientacyjno-porządkowa Krasnoludki i wielkoludy
  •  
  • Słuchanie wiersza Artura Oppmana Czerwony Kapturek. Wspólne opowiadanie baśni Czerwony Kapturek.
  • Moja ulubiona postać baśniowa (bajkowa) – malowanie na kolorowych kartkach-rozwijanie sprawności manualnej.
  • Zabawy przy piosence O szewczyku Dratewce ,My jesteśmy krasnoludki.,- umuzykalnianie dzieci
  •  Kolorowanie rysunku zamku, słońca i chmury. Określanie, w jakich kolorach kredek należy użyć.
  •  Baśniowe zamki – ćwiczenia w liczeniu. Cel: rozwijanie umiejętności liczenia
  • Rysowanie smoka, nadawanie mu imienia.
  • Inscenizacja ruchowa wiersza Hanny Ożogowskiej Wielka wyprawa. Cel: zachęcanie do udziału w inscenizowaniu ruchem utworów literackich.
  • W krainie baśni – zabawy muzyczno-słuchowo-ruchowe. Cel: rozwijanie percepcji słuchowej.

 

 

 

Chcę być matematykiem

 

 

  • Słuchanie wiersza Jadwigi Koczanowskiej Chcę być matematykiem. Cel: rozwijanie mowy
  • Porównywanie wysokości dzieci. Oglądanie obrazków przedstawiających dzieci. Określanie, które z nich jest wysokie, a które – niskie. Mówienie, kto jest wyższy – dziewczynka czy chłopiec.
  •  Co do siebie pasuje? – dobieranie przedmiotów w pary. Cel: utrwalanie pojęcia para.
  • Obrazek z figur – układanie dowolnych kompozycji. Cel: rozwijanie umiejętności klasyfikowania.
  • Słuchanie opowiadania Hanny Zdzitowieckiej O Felku i o lodowym sopelku. Cel: rozwijanie mowy.
  • Zabawa matematyczna Długi sopel, krótki sopel. Zabawa orientacyjno-porządkowa Sople. Dostrzeganie rytmu w ciągu papierowych sopli
  • Ćwiczenia graficzne Kolorowe okienka
  • Kolorowe domy – ćwiczenia w liczeniu. Cel: rozwijanie umiejętności liczenia.
  •  Zabawa ruchowa z elementem podskoku – Policz i podskocz.
  •  Domki z pudełek – ozdabianie pudełek kolorowym papierem. Cel: rozwijanie sprawności manualnej.
  • Zabawy przy piosence Orkiestra. Cel: umuzykalnianie dzieci.
  • Co jest dalej? Co jest bliżej? – ocenianie odległości. Cel: rozwijanie umiejętności mierzenia.

 

 

 

Wiem jak troszczyć się o swoje zdrowie, czyli przewodnik przedszkolaka

 

 

  • „Bystre uszko” – rozwijanie słuchu fonematycznego
  • Bajka „ Kraina zdrowia”. Rozmowa na temat tekstu. Wyjaśnianie pojęcia „zdrowie”. Realizacja programu autorskiego Małgorzaty Baran„Wiem jak troszczyć się o swoje zdrowie, czyli przewodnik przedszkolaka”
  • „Piramida żywienia przedszkolaka - ogólny opis pięter i grup żywieniowych”
  • „ Moja piramida”- Karta pracy.
  • „Hartujemy organizm”. Omawianie wpływu tlenu na pracę mięśni, podkreślenie wagi ruchu na świeżym powietrzu.
  •  Zajęcie muzyczno ruchowe. Choreografia do piosenki „ O zdrowiu”, „ Mydło lubi zabawę”. Uwrażliwienie na zmiany tempa w muzyce.
  • „ Zrób jak ja”- rozwijanie koordynacji wzrokowo ruchowej. Doskonalenie techniki marszu, zwracanie uwagi na zachowanie prawidłowej sylwetki.
  • „ Rysuj po śladzie” – Ćwiczenia rozwijające sprawność manualną.
  • Pogadanka Mój nastrój. Praca z tablicą demonstracyjną. Nazywanie przez dzieci uczuć osób przedstawionych na planszy.
  • Zabawa Lusterka. Nauka rozpoznawania i nazywania nastroju i samopoczucia.
  • Zabawa ruchowa integrująca” Ludzie do ludzi”
  • Bajka psychoedukacyjna ” O małym misiu”
  • Przypomnienie sposobów dbania o zdrowie i zapobiegania chorobom na podstawie własnych doświadczeń dzieci
  • Ćwiczenia gimnastyczne Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne.

 

PIOSENKA DO NAUKI 

 

 ,,O zdrowiu”–muz. sł. Danuta i Karol Jagiełło

 

1.Czyste ręce mam, bo je myję sam,

Mydłem, szczotką, ciepłą wodą, tryskam zdrowiem i urodą.

Czyste ręce mam, bo je myję sam,

bo je myję zawsze sam.

2.Czyste zęby mam, bo je myję sam,

Pastą, szczotką, ciepłą wodą, tryskam zdrowiem i urodą.

Czyste zęby mam, bo je myję sam,

bo je myję zawsze sam.

3.Czystą buzię mam, bo ją myję sam,

Mydłem, gąbką, ciepłą wodą, tryskam zdrowiem i urodą.

Czystą buzię mam, bo ją myję sam,

bo ją myję zawsze sam.

 

 DO POCZYTANIA

Wielka moc bajek

 

Bywa, że dziecko czegoś się boi lub czymś martwi, a Ty nie wiesz, jak mu pomóc. Prawdziwym ratunkiem okazuje się specjalnie skonstruowana bajka. Oto kilka wskazówek, które ułatwią tworzenie bajek pomagających rozwiązać problemy Twojego dziecka. Siła tkwiąca w terapeutycznych bajkach bazuje na następujących przesłankach:

1. Moc wyobraźni

Od wieków wyobraźnia i wyobrażenia były istotnymi źródłami mądrości, uzdrawiającej siły dla kogoś, kto miał problemy. Należy pamiętać, że umiejętności wizualizacyjne i wyobrażeniowe człowieka są ogromne. Jest to jedna z cech, która różni gatunek ludzki od innych istot żywych. Wyobraźnia wpływa na naszą fizjologię (np. wyobrażając sobie cytrynę powodujemy, że następuje wydzielanie śliny i jej napływanie do ust) oraz reakcje emocjonalne (np. wyobrażenie sobie, że ktoś, kogo kochamy choruje, powoduje autentyczne pogrążenie się smutku z tego powodu). Moc wyobraźni jest ogromna, nie sposób jej przecenić.

2. Odwrażliwianie

Odwrażliwianie jest jedną z technik behawioralnych, polegającą na uczeniu się reagowania na lękotwórczy obiekt (np. pająka) odprężeniem, a nie paniką. Odwrażliwianie może odbywać się dzięki wyobrażeniom.
Warto przypomnieć, że strach wywołany określonym obiektem jest naturalną reakcją u dzieci z danej grupy wiekowej - noworodki boją się utraty fizycznego wsparcia, nagłych i głośnych dźwięków; 8-miesięczne dzieci najbardziej boją się rozstania z mamą; w 2-letnich dzieciach strach może wywoływać spłukiwanie sedesu, wypuszczanie wody z wanny; 3-letnie dzieci boją się postaci z wyobraźni; 4-letnie dzieci strachem napełnia ciemność.

3.Modelowanie

Kolejna z technik behawioralnych, która polega na uczeniu przez demonstrowanie. Model prezentuje sposób radzenia sobie z problemem, aktualnie przeżywanym przez dziecko. Modelowanie może polegać na rzeczywistym pokazie lub na wyobrażeniu sobie konkretnej sytuacji. Kiedy dziecko wyobraża sobie osobę, która z powodzeniem wychodzi z trudnej dla siebie sytuacji, samo nabiera wiary, że jemu także się uda, ponadto uczy się, jak sobie poradzić z danym problemem.

4. Identyfikacja

Utożsamianie z bohaterem bajki pozwala na przejęcie jego zachowania, które doprowadziło do rozwiązania danego problemu w określony sposób.


Tworzenie bajki i korzyści z niej płynące:

Dziecku trudno mówić o swoich problemach. Nie potrafi zwrebalizowac swojego strachu, a czasem nawet go rozpoznać. Może też obawiać się, że jeśli wyrazi strach słowami, wówczas on się nasili (dziecko stosuje w tym wypadku "magiczne myślenie"). Spójrz na świat oczami swojego dziecka.

Bohater bajki musi być bardzo podobny do Twojego dziecka, ale nie może być nim. Przede wszystkim należy zmienić imię głównej postaci opowiadania, zabieg ten da dziecku poczucie bezpieczeństwa. Inne szczegóły z życia dziecka powinny być bardzo bliskie oryginału (np. opis pokoju, zabawek, itp.) lub zgodne z nim całkowicie (np. wiek). Bohaterem bajki może też być zwierzątko, które dzielnie radzi sobie z określonymi trudnościami (najlepiej bliskie dziecku lub podobne do niego). W każdym z przypadków dziecko powinno identyfikować się z bohaterem bajki.

Poczucie bezpieczeństwa wywołane przeświadczeniem, że jakaś sytuacja nie zdarzyła się mi (dziecku), tylko komuś innemu, sprawia, że można ją przemyśleć, zbliżyć się do niej, lepiej zrozumieć samą sytuację oraz uczucia jej towarzyszące.

Słuchanie o przeżyciach kogoś, kto doświadcza czegoś podobnego jest pocieszeniem. Dziecko zyskuje przekonanie, że nie jest samo, nie tylko ono przeżywa dany problem.

Działanie terapeutyczne ma już samo spędzanie czasu z rodzicami. Niezależnie od treści historii, dziecko doznaje uczucia przyjemnej, uspokajającej bliskości z jednym z rodziców. Treść opowiadania pomaga dziecku w pokonywaniu kłopotów, a jednocześnie wzmacnia więź pomiędzy dzieckiem i rodzicami.

Opowiadanie powinno być bliskie temu, co dzieje się w życiu dziecka, jego zakończenie zależne jest od wyobraźni rodzica. Istotne jest, aby zakończenie bajki było pozytywne (należy dać dziecku nadzieję, że zdoła znaleźć wyjście ze swoich kłopotów). Dziecko, które nie wierzy, że uda mu się rozwiązać dany problem, nie znajdzie motywacji do wysiłku, żeby coś zmienić, podda się.

Droga do pozytywnego zakończenia bajki będzie z pewnością inna w każdej historii. Musi to być coś, co Wasze dziecko będzie mogło przyjąć i wykorzystać (może wynikać z praktycznej techniki - np. odwrażliwiania, może też wynikać z wiedzy, np. że nawet ogromny smutek z czasem osłabnie i stanie się możliwy do zniesienia).
Dziecko może wykorzystać to, czego się nauczyło na podstawie jednej z bajek i posłużyć się tą wiedzą w wypadku innych trudności.

Pamiętaj, że odpowiednio skonstruowana bajka jest bardzo skuteczna, pozwala dziecku dowiedzieć się czegoś o sobie i swoich problemach. Dzięki bajce dziecko czuje się silniejsze, przekonuje się, że ma wsparcie i jest rozumiane przez najbliższą sobie osobę - przez rodzica.

Literatura:

D. Brett, "Bajki, które leczą", GWP, Gdańsk 2007

M.Molicka, "Bajki terapeutyczne", Media Rodzina, Poznań 1999

źródło :https://www.superkid.pl/bajki-terapeutyczne