• Kalendarium

    Czwartek, 2021-04-22

    Imieniny: Łukasza, Kai

  • Statystyki

    • Odwiedziny: 751884
    • Do końca roku: 253 dni
    • Do wakacji: 64 dni

PRZEMOC W RODZINIE - POLITYKA OCHRONY DZIECI W PM2

POLITYKA OCHRONY DZIECI

w Przedszkolu Miejskim nr 2

w Jaśle

 

„Jest wiele okropieństw na tym świecie, ale najgorszym jest kiedy dziecko boi się swojego ojca, swojej matki, swojego nauczyciela” – Janusz Korczak

 

WSTĘP

 

Niniejszy dokument powstał, by zapewnić wychowankom Przedszkola Miejskiego nr 2 w Jaśle harmonijny rozwój w atmosferze bezpieczeństwa, akceptacji i szacunku.

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez pracowników przedszkola jest dążenie do zapewnienia harmonijnego rozwoju dziecka                       w warunkach poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i szacunku.

Każdy pracownik placówki, realizując te cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych obowiązujących w placówce oraz swoich kompetencji.

 

Rozdział I

Objaśnienie terminów

 

§ 1

  1. Pracownikiem przedszkola jest osoba zatrudniona na podstawie umowy                           o pracę lub umowy zlecenia, wolontariusze oraz stażyści.
  2. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18 roku życia.
  3. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka,                               w szczególności jego przedstawiciel ustawowy (rodzic, opiekun prawny) lub inna osoba uprawniona do reprezentacji na podstawie przepisów szczególnych lub orzeczenia sądu (w tym rodzi­na zastępcza).
  4. Inna osoba - osoba nie będąca pracownikiem przedszkola, ani opiekunem dziecka.
  5. Zgoda opiekuna dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z opiekunów dziecka. Jednak w przypadku braku porozumienia między opiekunami dziecka należy poinfor­mować opiekunów o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinno-opiekuńczy.
  6. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego na szko­dę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika placówki, lub zaniedbywanie dziecka przez osoby zobowiązane do opieki nad nim.
  7. Osoba odpowiedzialna za Politykę Ochrony Dzieci - wyznaczony przez dyrektora insty­tucji pracownik sprawujący nadzór nad realizacją Polityki ochrony dzieci              w instytucji.
  8. Osoba odpowiedzialna za Internet – wyznaczony przez dyrektora instytucji pracownik sprawujący nadzór nad realizacją zajęć dla dzieci na temat bezpieczeństwa w sieci.
  9. Danymi osobowymi dziecka jest każda informacja umożliwiająca identyfikację dziecka.
  10. Zespół           Interwencyjny - zespół powołany przez dyrektora przedszkola                         w skomplikowa­nych przypadkach. W skład zespołu wchodzą: osoby odpowiedzialne za Politykę Ochrony Dzieci,  nauczyciele z grupy dziecka, dyrektor, pracownicy mający wiedzę  o krzywdzeniu dziecka.

 

 

Rozdział II

Zasady obowiązujące w przedszkolu w zakresie kontaktów pracowników z dziećmi oraz stosowania kar i nagród

 

§2

Kary i nagrody

 

  1. Stosowany w przedszkolu system kar i nagród ma na celu wzmacnianie pozytywnych zachowań i eliminowanie negatywnych oraz regulację funkcjonowania grupy.
  2. Kary i nagrody są stosowane z uwzględnieniem praw dziecka                      i poszanowana godności.
  3. Nauczyciele zobowiązanie są do zapoznania wychowanków oraz rodziców dzieci z panującym w przedszkolu systemem kar i nagród.
  4. Nagrodę stanowi: pochwała indywidualna, nagroda rzeczowa, pochwała na tle grupy (wyróżnienie dziecka), pochwała do rodzica, pochwała do nauczyciela.
  5. Karę stanowi: odsunięcie od zabawy, zmiana aktywności, zwrócenie uwagi, odebranie przywileju, przemyślenie w Kąciku przemyśleń.
  6. Niedopuszczalne są kary: cielesne (szarpanie, bicie, popychanie), słowne (wyzywanie, wyśmiewanie, krzyczenie), zmuszanie, negowanie uczuć.
  7. W każdej sytuacji dziecko informowane jest o konsekwencji nieodpowiedniego zachowania – odwoływanie się do Grupowych Kodeksów Postępowania.

 

§3

Samoobsługa, higiena, posiłki

 

  1. W razie potrzeby pracownik przedszkola pomaga podczas posiłków, ubierania się dziecka.
  2. Pracownik nadzoruje czynności higieniczne (mycie rąk, korzystanie                       z toalety, czyszczenie nosa, mycie zębów)
  3. Pracownik przedszkola nadzoruje dzieci w zakresie utrzymywania porządku w swoich rzeczach.

 

§4

Bezpośredni kontakt z dziećmi

 

  1. Pracownicy przedszkola zobowiązani są do odnoszenia się                     z szacunkiem do dziecka wydając dzieciom polecenia rzeczowo, jasno                  i konkretnie.
  2. Pracownicy zobowiązani są do spokojnego tłumaczenia dziecku oraz rozmowy z dzieckiem z pozycji dziecka (kontakt wzrokowy)

 

 

Rozdział III

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§5

 

  1. Pracownicy przedszkola posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci.
  2. W sytuacji krzywdzenia dziecka ze strony pracownika, świadek zdarzenia zobligowany jest do zwrócenia uwagi pracownikowi, zgłoszenia incydentu dyrektorowi przedszkola.
  3. W razie potrzeby dyrektor interweniuje przepisami prawnymi Kodeksu Pracy, Karty Nauczyciela.
  4. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka ze strony rodziców, pracownicy przedszkola zwracają się do osoby odpowiedzialnej za realizację Polityki ochrony dzieci, która podejmuje rozmowę z rodzicami, przekazując informację na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
  5. Pracownicy monitorują sytuację i dobre samopoczucie dziecka.

Rozdział IV

Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka

 

§6

 

W przypadku stwierdzenia przez pracownika przedszkola podejrzenia , że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji osobie odpowiedzialnej za Politykę ochrony dziecka.

  1. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci, informuje dyrektora    o stwierdzeniu podejrzenia krzywdzenia dziecka, wzywa opiekunów dziecka, oraz informuje ich o podejrzeniu.
  2. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci sporządza opis sytuacji przedszkolnej i rodzinnej dziecka na podstawie rozmów z dzieckiem, nauczycielami i rodzicami oraz plan pomocy dziecku.
  3. Plan pomocy dziecku powinien zawierać wskazania dotyczące:
    1. Podjęcie przez przedszkole działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia do odpowiedniej instytucji;
    2. Wsparcie jakie przedszkole zaoferuje dziecku;
    3. Skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba.

§7

 

  1. W sprawach budzących wątpliwości, skomplikowanych lub gdy osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci uzna to za konieczne, dyrektor powołuje zespół interwencyjny, w skład którego wchodzą: wychowawcy dziecka, dyrektor, osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci.
  2. Zespół interwencyjny sporządza Plan pomocy dziecku na podstawie opisu sporządzonego przez członków zespołu.
  3. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, powołanie zespołu jest obligatoryjne. Zespół interwencyjny wzywa opiekunów dziecka na spotkanie wyjaśniające, podczas którego może zaproponować opiekunom zdiagnozowanie zgłoszonego podejrzenia. Ze spotkania sporządza się protokół.

 

§8

 

  1. Plan pomocy dziecku jest przedstawiony  przez osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony dzieci w przedszkolu rodzicom/opiekunom z zaleceniem współpracy przy jego realizacji.
  2. Dyrektor informuje rodziców/opiekunów o obowiązku przedszkola zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura, policja, sąd rodzinno-opiekuńczy, zespołu interdyscyplinarnego).
  3. Dyrektor przedszkola po poinformowaniu rodziców, składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do Sądu Rejonowego, Wydziału Rodzinnego                               i Nieletnich lub przesyła formularz „Niebieska Karta – A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego.
  4. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji, do której zostało skierowane zawiadomienie.
  5. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.

 

§9

 

  1. Z przebiegu interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi załącznik nr 1 do niniejszej Polityki. Kartę załącza się do dokumentacji pobytu dziecka w przedszkolu.
  2. Wszyscy pracownicy przedszkola i inne osoby, które w związku                                z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

 

Rozdział V

Zasady ochrony danych osobowych dziecka

 

§ 10

1.Dane osobowe dziecka podlegają ochronie na zasadach określonych                             w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

2.Pracownik przedszkola ma obowiązek zachowania w tajemnicy danych osobowych, które przetwarza oraz zachowania w tajemnicy sposobów zabezpieczenia danych oso­bowych przed nieuprawnionym dostępem.

3.Dane osobowe dziecka są udostępniane wyłącznie osobom i podmiotom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów.

4.Pracownik przedszkola jest uprawniony do przetwarzania danych osobowych dziecka i udostępniania tych danych w ramach zespołu interdyscyplinarnego powołanego w try­bie Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

 

§  11

Pracownik przedszkola może wykorzystać informacje o dziecku w celach szkoleniowych lub edukacyjnych wyłącznie z zachowaniem anonimowości dziecka oraz w sposób unie­możliwiający identyfikację dziecka.

 

§12

1. Pracownik przedszkola nie udostępnia przedstawicielom mediów informacji                      o dziecku ani jego opiekunie.

2. Pracownik przedszkola, w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, może skontakto­wać się z opiekunem dziecka i zapytać go o zgodę na podanie jego danych kontakto­wych przedstawicielom mediów. W przypadku wyrażenia zgody, pracownik przedszko­la podaje przedstawicielowi mediów dane kontaktowe do opiekuna dziecka.

  1. Pracownik przedszkola nie kontaktuje przedstawicieli mediów z dziećmi.
  2. Pracownik przedszkola nie wypowiada się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego opiekuna. Zakaz ten dotyczy także sytuacji, gdy pracownik przedszkola jest przeświadczony, iż jego wypowiedź nie jest w żaden sposób utrwala­na.
  3. Pracownik przedszkola, w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, może wypowie­dzieć się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego opieku­na - po wyrażeniu pisemnej zgody przez opiekuna dziecka.

 

§13

  1. W celu realizacji materiału medialnego można udostępnić mediom wybrane pomiesz­czenia przedszkola. Decyzję w sprawie udostępnienia pomieszczenia podejmuje dy­rektor.
  2. Dyrektor przedszkola, podejmując decyzję, o której mowa w punkcie poprzedzającym, poleca pracownikom przedszkola przygotować wybrane pomieszczenie w celu reali­zacji materiału medialnego w taki sposób, by uniemożliwić filmowanie przebywających na terenie przedszkola dzieci.

 

Rozdział VI

Zasady ochrony wizerunku dziecka

 

§ 14

Przedszkole, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.

 

§ 15

  1. Pracownikowi przedszkola nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wize­runku dziecka (filmowanie, fotografowanie) na terenie instytucji bez pisemnej zgody opie­kuna dziecka.
  2. W celu uzyskania zgody opiekuna dziecka na utrwalanie wizerunku dziecka pracownik przedszkola może skontaktować się z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka - bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
  3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, kra­jobraz, publiczna impreza, zgoda opiekunów na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
  4. Wszystkie osoby nie będące pracownikami przedszkola utrwalające wizerunek dzieci na nośnikach zobowiązane są do nie wykorzystywania ich w celach niezgodnych z prawem.

 

§16

  1. Upublicznienie przez pracownika instytucji wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkol­wiek formie (fotografia, nagranie audio-video) wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka.
  2. Przed utrwaleniem wizerunku dziecka należy dziecko oraz opiekuna poinformować o tym, gdzie będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany (np. że umieszczony zostanie na stronie przedszkola w celach pro­mocyjnych,                   w gazetce lokalnej).

 

§17

  1. Pracownik przedszkola nie udostępnia przedstawicielom mediów informacji o dziecku ani jego opiekunie.
  2. Pracownik przedszkola w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach może skontaktować się z opiekunem dziecka i zapytać go o zgodę na podanie jego danych kontaktowych przedstawicielom mediów. W przypadku wyrażenia zgody, nauczyciel podaje przedstawicielowi mediów dane kontaktowe do opiekuna dziecka.
  3. Pracownik przedszkola nie kontaktuje przedstawicieli mediów                         z dziećmi.
  4. Pracownik przedszkola nie wypowiada się w kontakcie                                  z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego opiekuna. Zakaz ten dotyczy również sytuacji, gdy pracownik jest przeświadczony, że jego wypowiedź nie jest w żaden sposób utrwalana.
  5. Pracownik przedszkola, w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach może wypowiedzieć się w kontakcie z przedstawicielem mediów o sprawie dziecka lub jego opiekuna – po wyrażeniu pisemnej zgody  pisemnej  zgody przez opiekuna dziecka.

 

§ 18

  1. W celu realizacji materiału medialnego można udostępnić mediom wybrane pomieszczenia placówki. Decyzję w sprawie udostępnienia pomieszczenia podejmuje dyrektor.
  2. Dyrektor przedszkole podejmując decyzję o której mowa w poprzednim punkcie, poleca pracownikowi obsługi przygotować wybrane pomieszczenia przedszkola w celu realizacji materiału medialnego w taki sposób, by uniemożliwić filmowanie przebywających na terenie przedszkola dzieci.
  3. Rodzice zobowiązanie są do nieupubliczniania zdjęć, filmów nagranych na terenie przedszkola z udziałem dzieci i pracowników przedszkola.

 

Rozdział VII

Dostęp dzieci do Internetu

 

§ 19

Instytucja zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu.

 

§ 20

W każdej grupie odbywają się zajęcia na temat bezpieczeństwa dzieci                              w Internecie.

 

§ 21

W przypadku uzyskania informacji, że dziecko w trakcie korzystania z Internetu  jest krzywdzone, podejmuje się działania opisane w rozdziale II niniejszej Polityki.

 

Rozdział VIII

Monitoring stosowania Polityki

 

§22

  1. Dyrektor instytucji wyznacza:p. Marię Kmon  i p. Zdzisławę Gondek, jako osoby odpowiedzialne za monitorowanie realizacji niniejszej Polityki                     w przedszkolu.
  2. Osoby, o których mowa w punkcie poprzedzającym, są odpowiedzialne za monitoro­wanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za propo­nowanie zmian w Polityce.
  3. Pracownicy przedszkola mogą proponować zmiany Polityki oraz wskazywać na­ruszenia Polityki w instytucji.
  4. Osoby, o których mowa w punkcie 1 niniejszego paragrafu, sporządzają raport z monitoringu, który następnie przekazują dyrektorowi przedszkola/ radzie pe­dagogicznej.
  5. Dyrektor/rada pedagogiczna wprowadza do Polityki niezbędne zmiany                     i ogłasza pra­cownikom instytucji, opiekunom dzieci uczęszczających do przedszkola nowe brzmie­nie Polityki.

 

Rozdział IX

Przepisy końcowe

 

§23

  1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
  2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla pracowników instytucji                  i opiekunów dzieci uczęszczających do przedszkola, w szczególności poprzez wywieszenie w miejscu ogło­szeń dla pracowników i rodziców oraz umieszczenie na stronie internetowej przedszkola.

 

KARTA INTERWENCJI

 

Imię i nazwisko dziecka

 

 

Przyczyna interwencji

 

Osoba zawiadamiająca o podejrzeniu krzywdzenia

 

Opis działań podjętych przez osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony dzieci

Data

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Działania

 

Spotkania z rodzicami

Data

Opis działania

 

 

 

Forma podjętej interwencji (zakreślić właściwe)

  • Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
  • Wniosek o wgląd w sytuację dziecka/rodziny
  • Inny rodzaj interwencji. Jaki?..........................................................

Dane dotyczące interwencji (nazwa organu, do którego zgłoszono interwencję i data interwencji)

 

 

Wyniki interwencji: działania organów wymiaru sprawiedliwości, jeśli instytucja uzyskała informację o wynikach/działaniach/ placówki/działaniach rodziców

Data

Działanie

       

 

Monitoring standardów – ankieta

 

  1. Czy znasz dokument Polityka ochrony dzieci?
  • Tak
  • Nie

2.Czy zapoznałeś się z treści tego dokumentu?

  • Tak
  • Nie

3.Czy stosujesz w swojej pracy Politykę?

  • Tak
  • Nie

4.Czy w Twoim miejscu pracy przestrzega się Politykę?

  • Tak
  • Nie

5.Czy zaobserwowałeś naruszenie Polityki w swoim miejscu pracy?

  • Tak
  • Nie

6.Czy masz jakieś uwagi – poprawki do Polityki? Jakie?.......................................................................................................

 

7.Jaki punkt należałoby usunąć?

…………………………………………………………………………………………………………………………..

8. Jaki punkt należałoby dodać?

…………………………………………………………………………………………………………………………..

 

 

 

Instytucje, w których możesz uzyskać pomoc:

  • Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” – tel.: 801 12 00 02
  • Szpital Specjalistyczny w Jaśle, ul. Lwowska 22, tel.: 13 446 20 41
  • Ośrodek Pomocy Rodzinie i Szkole „Arka Młodych”, ul. Krasińskiego 4, tel.: 886 329 348
  • Komenda Powiatowa Policji, ul. Kościuszki 26, tel.: 13 443 83 10 lub 997
  • Rewir Dzielnicowych w Jaśle, ul. Kościuszki 26, tel.: 13 443 83 42
  • Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna, ul. Słowackiego 6, tel.: 446 45 46
  • Prokuratura Rejonowa w Jaśle, ul. Armii Krajowej 3, tel.: 13 446 26 83
  • Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, ul. Rynek 18, tel.: 13 448 34 40
  • Zespół do Realizacji Zadań Ośrodka Interwencji Kryzysowej przy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, ul. Rynek 18, tel.: 13 448 58 38
  • Sąd Rejonowy – Zespół Kuratorskiej Służby Sądowej, ul. Armii Krajowej 3, tel.: 13 448 62 77
  • Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, ul. Kochanowskiego 3, tel.: 13 446 43 28
  • Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, ul. Floriańska 8a, tel.: 13 446 47 14
  • Urząd Miasta Jasła, ul. Rynek 12, tel.: 13448 63 34
  • Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, ul. Kochanowskiego3, tel.: 13 448 63 34

Czy w Twoim domu zdarza się, że ktoś:

  • Poniża, krytykuje, wyśmiewa?
  • Wyzywa i obrzuca obelgami?
  • Popycha Cię, szarpie, uderza, policzkuje?
  • Grozi, że Cię zabije, skrzywdzi lub zabierze dzieci?
  • Krytykuje Twoją rodzinę i znajomych oraz próbuje ograniczać Twoje kontakty z nimi?
  • Zabiera pieniądze i karze Ci o nie prosić?
  • Niszczy Twoje rzeczy?
  • Zmusza Cię do robienia rzeczy, które są poniżające, nieprzyjemne?
  • Wmawia, że to Ty ponosisz winę za złe traktowanie?

Jeżeli Twoja odpowiedź nawet na jedno z tych pytań brzmi TAK, istnieje prawdopodobieństwo, że doznajesz przemocy w rodzinie.


 

GADKI

 

Głównym adresatem kampanii są rodzice, którzy w naturalny i przyjazny sposób mają edukować dzieci, jak unikać zagrożeń związanych z wykorzystywaniem seksualnym, wplatając ten temat w codzienne, proste rozmowy z dziećmi. Przekaz kampanii opiera się na tzw. zasadzie GADKI – kilku wskazówkach, które pomogą dziecku ochronić się przed wykorzystywaniem.

 

  • G – gdy mówisz „nie”, to znaczy „nie”
  • A – alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy
  • D – dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które Cię niepokoją
  • K – koniecznie pamiętaj, że Twoje ciało należy do Ciebie
  • I – intymne części ciała są szczególnie chronione

Dlaczego warto rozmawiać z dzieckiem?

Przemoc seksualna wobec dzieci jest powszechnym zjawiskiem – doświadczyło jej co piąte dziecko w Europie. 80 proc. dzieci wykorzystywanych seksualnie zostało skrzywdzonych przez znaną im osobę. Dzieci wykorzystane seksualnie przez osobę dorosłą zazwyczaj nikomu o tym nie mówią.

Rozmowy na temat zagrożenia wykorzystywaniem seksualnym mogą być trudne zarówno dla rodziców, jak i dla dzieci. Rodzice nie chcą przestraszyć ani zdenerwować dzieci. Czasami uważają, że jeszcze za wcześnie na poruszanie z dzieckiem takich zagadnień. Dzieci zaś nie zawsze rozumieją wyjaśnienia lub boją się takich tematów.

Dlatego właśnie proponujemy GADKI, czyli proste rozmowy na te trudne tematy, przeznaczone dla dzieci między 5 a 11 rokiem życia.

To bardzo ważne! Zachęcając dziecko do rozmowy, pokazując, że może z Tobą porozmawiać na każdy temat, a także ucząc je wyrażania swoich uczuć i emocji czy mówienia „nie” – uczysz dziecko, jak obronić się przed wykorzystywaniem seksualnym.

Czy rozmowa o wykorzystywaniu nie przestraszy dziecka?

Dziecko ma prawo do radosnego i bezpiecznego dzieciństwa. Nasze wskazówki są sformułowane w sposób przyjazny dla dzieci. Nie chcemy nikogo zdenerwować ani nastraszyć. Nie chcemy sprawić, by dziecko bało się, kiedy przytuli lub pocałuje je dorosła osoba. Używaj prostego i jasnego języka, a dziecko zrozumie Twój przekaz i będzie stosowało się do zasad.

Czy to oznacza, że muszę rozmawiać z dzieckiem o seksie?

Nie musisz rozmawiać z dzieckiem o seksie ani o zasadach zachowania bezpieczeństwa, jeżeli uważasz, że nie jest ono na to gotowe. Jeżeli jednak zacznie zadawać pytania, wykorzystaj ten moment, by przeprowadzić rozmowę. Pokaż mu, że traktujesz je poważnie, a dziecko będzie miało pewność, że może się do Ciebie zwrócić zawsze wtedy, gdy jest zaniepokojone.

Co zrobić, jeśli moje dziecko powie coś, co mnie zaniepokoi?

Jeżeli dziecko powie coś, co w jakikolwiek sposób Cię zaniepokoi, skonsultuj się z profesjonalistą, porozmawiaj z nauczycielem lub pedagogiem. Możesz także skorzystać z prowadzonego przez Fundację Dzieci Niczyje Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci: 800 100 100. Nie ma się czego bać! Jesteśmy po to, aby wspierać rodziców i pomagać im radzić sobie w trudnych sytuacjach.

Jeżeli okaże się, że nie ma powodów do obaw, poczujesz ulgę, że to sprawdziłeś(-aś). Pamiętaj, dla Twojego dziecka to duże wsparcie, że może z Tobą o wszystkim porozmawiać. Niezależnie od tego zawsze okazuj dziecku miłość. Bądź z nim szczery(-a) i rozmawiaj otwarcie.

W rozmowie z dzieckiem może pomóc Ci specjalnie przygotowana broszura GADKI.

Proste rozmowy na trudne tematy

Rozmowy z dzieckiem na temat bezpiecznego zachowania na ulicy, bezpieczeństwa w domu czy podczas zabawy zwykle nie sprawiają rodzicom trudności i są dla nich naturalnym elementem wychowania.

Natomiast rozmowy z dzieckiem dotyczące unikania zagrożeń związanych z wykorzystywaniem seksualnym to dla rodziców stresujące przeżycie! Ale nie musi tak być. To mogą być proste rozmowy, podczas których rodzic nie będzie używał słów „wykorzystywanie seksualne”, a dziecko pozna zasady bezpiecznego zachowania. Na kilku kolejnych stronach pokażemy, jak to zrobić!

Jak rozmawiać z dzieckiem?

Nie traktuj rozmowy dotyczącej zasad zachowania bezpieczeństwa jako jednorazowego wydarzenia. Znacznie lepiej jest rozmawiać na te tematy krócej, a częściej. Pomoże to dziecku zapamiętać kluczowe informacje i stosować się do przedstawionych zasad.

• Może się zdarzyć, że kiedy będziesz gotowy(-a) na przeprowadzenie rozmowy, nie będzie to dobry moment dla dziecka. Nie ma problemu! Najważniejsze, aby nie wymuszać rozmowy. Powinna być czymś naturalnym. Po prostu – poczekaj na odpowiednią chwilę.

• Nawiązywanie i podsuwanie prostych wskazówek na temat unikania zagrożeń, przy okazji różnych codziennych sytuacji, jest doskonałym sposobem zmierzenia się z tematem. Dzięki temu dziecko nie będzie miało wrażenia, że robisz mu wykład lub prawisz morały. Będzie to łatwiejsze i dla dziecka, i dla Ciebie!

GADKI

to rozmowy na temat kilku prostych zasad, które pomogą ochronić Twoje dziecko przed wykorzystywaniem seksualnym. Dzieci dowiedzą się z nich, że to one decydują o swoim ciele, zawsze mają prawo powiedzieć „nie” i powinny szukać pomocy, jeżeli coś je niepokoi lub martwi.

Każda z liter wchodzących w skład słowa „GADKI” odnosi się do różnych wskazówek, które pomogą dziecku zachować bezpieczeństwo.

Gdy mówisz „nie”, to znaczy „nie”

Dziecko ma prawo powiedzieć „nie” – także bliskiej i znanej osobie, nawet komuś z rodziny. Taki komunikat powinien być akceptowany i szanowany przez osoby dorosłe. Pokazuje on, że dziecko potrafi postawić granice i sprawuje kontrolę nad swoim ciałem. Zdarza się czasem, że musisz postąpić wbrew woli dziecka, aby zapewnić mu bezpieczeństwo, np. kiedy przechodzicie przez ulicę lub kiedy uważasz, że już pora położyć się spać. Wyjaśnij wtedy dziecku, dlaczego konkretne działanie jest konieczne. Jeżeli dziecko jest w stanie powiedzieć „nie” swoim najbliższym, bardziej prawdopodobne jest, że powie „nie” komuś obcemu w zagrażającej sytuacji.

Jeśli nie wiesz, jak rozpocząć rozmowę na ten temat, posłuchaj rymowanki w wykonaniu Darka Kordka.

Alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy

Ta zasada dotyczy bezpośredniego zagrożenia, kiedy ważna jest błyskawiczna reakcja i dziecko powinno natychmiast wezwać pomoc. Odnosi się to także do spraw, które niepokoją dziecko i sprawiają, że czuje się smutne lub przestraszone. Wyjaśnij mu, że zawsze powinno zwrócić się do osoby dorosłej, której ufa. Przypomnij dziecku, że niezależnie od problemu, to nie ono jest winne i nie będzie miało kłopotów dlatego, że poprosi o pomoc. Zaufaną osobą może być rodzic, ale to może być także nauczyciel, starszy brat lub siostra albo mama czy tata najlepszego przyjaciela. Może to być także konsultant Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – 116 111.

Dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które Cię niepokoją

Pomóż dziecku zrozumieć, że rozmawiając o niepokojących sprawach, nie narobi sobie kłopotów. Wyjaśnij mu różnicę między „dobrymi” a „złymi” tajemnicami. Niektóre tajemnice, jak np. prezent – niespodzianka dla siostry czy brata, mogą być dobre. Jednak nikt nigdy nie powinien zmuszać dziecka, aby trzymało w tajemnicy coś, co je niepokoi, smuci lub przeraża! Tajemnice są bronią osób, które chcą skrzywdzić dziecko. Powiedzenie typu: „To nasza mała tajemnica!” jest sposobem na to, aby sprawić, że dziecko będzie milczało. Dziecko nie musi się bać i dochowywać przykrych sekretów. Tajemnice nigdy nie mogą być powodem dyskomfortu dziecka.

Jeśli nie wiesz, jak rozpocząć rozmowę na ten temat, posłuchaj rymowanki w wykonaniu Kasi Kwiatkowskiej i Szymona Majewskiego.

Koniecznie pamiętaj, że Twoje ciało należy do Ciebie

Wytłumacz dziecku, że nikt nie ma prawa zmuszać go do robienia czegoś, co powoduje dyskomfort – na przykład dotykać intymnych części ciała, przytulać, czy całować w sposób, który sprawia dziecku przykrość lub zawstydza. Jeżeli ktokolwiek próbuje to zrobić, dziecko powinno powiedzieć o tym zaufanej osobie dorosłej.

Jeśli nie wiesz, jak rozpocząć rozmowę na ten temat, posłuchaj rymowanki w wykonaniu Tomka Bednarka.

Intymne części ciała są szczególnie chronione

Wszystkie części ciała okryte bielizną są szczególnie chronione. Nikt nie może prosić dziecka, by pokazało lub pozwoliło dotknąć tych miejsc. Jeżeli ktokolwiek będzie tego próbował, dziecko powinno wiedzieć, że może powiedzieć „nie” i zaalarmować zaufaną osobę. W niektórych sytuacjach, jak np. podczas kąpieli lub w czasie wizyty u lekarza czy pielęgniarki, dotknięcie intymnych części ciała dziecka może okazać się konieczne. Jednak te osoby powinny dokładnie wyjaśnić, dlaczego muszą to zrobić i zapytać dziecko o zgodę.

 

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – 116 111 może Ci pomóc. Prowadzimy bezpłatną i anonimową pomoc. Jesteśmy gotowi Cię wysłuchać. Zadzwoń do nas pod numer 116 111 lub odwiedź naszą stronę internetową www.116111.pl.

Porozmawiaj z nami
Jesteś rodzicem lub nauczycielem i chcesz porozmawiać o bezpieczeństwie dziecka? Możesz skontaktować się z nami telefonicznie pod numerem Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci: 800 100 100 lub poprzez stronę www.800100100.pl.

 WIĘCEJ INFORMACJI NA STRONIE: www.gadki.fdn.pl