• Kalendarium

    Czwartek, 2021-04-22

    Imieniny: Łukasza, Kai

  • Statystyki

    • Odwiedziny: 752195
    • Do końca roku: 253 dni
    • Do wakacji: 64 dni

OGÓLNOPOLSKI PROGRAM EDUKACJI ANTYNIKOTYNOWEJ

Ogólnopolski Program Edukacji Antynikotynowej "Czyste powietrze wokół nas” - Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej.

 

Realizacja antynikotynowego programu wymaga szczególnej organizacji życia przedszkolnego. Nie można bowiem stworzyć jakiejkolwiek dwuznaczności wobec wychowanków.

Dlatego też, w przedszkolu obowiązuje bezwzględny zakaz palenia papierosów  a przed rozpoczęciem realizacji całego cyklu zajęć przeprowadza się rozmowy                           z rodzicami i zaznajamia ich z założeniami programu edukacyjnego.

Kształtowanie prawidłowych postaw zdrowotnych wśród dzieci jest najskuteczniejszym działaniem w profilaktyce palenia tytoniu. Palenie tytoniu jest zjawiskiem powszechnym i stanowi jedna z głównych przyczyn umieralności w wieku dorosłym. Dlatego, aby zmniejszyć rozmiar tej epidemii, należy już od najmłodszych lat prowadzić wśród dzieci edukację antynikotynową realizując Ogólnopolski Program Edukacji Antynikotynowej "Czyste powietrze wokół nas” - Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej.



Realizacją programu objęte są dzieci z grupy Promyczki i Motyle, który ma za zadanie  wdrażanie dzieci do podejmowania świadomych wyborów, kształtowanie prozdrowotnych postaw wobec zjawiska palenia tytoniu. 

 

ZAŁOŻENIA:

  1. Program ten jest adresowany do dzieci przedszkolnych starszych grup wiekowych.
  2. Stanowi on kolejne ogniwo w cyklu programów antynikotynowych.
  3. Program ma charakter profilaktyczny, ale przede wszystkim ma na celu wykształcenie u dzieci świadomej umiejętności radzenia sobie w sytuacjach, w których inne osoby palą przy nich papierosy.

CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU:

  1. Umiejętności określania różnych źródeł dymu.
  2. Umiejętności określania przyczyn wydobywania się różnych dymów, „wydobycie” dymu papierosowego.
  3. Uwrażliwienie dzieci na szkodliwość dymu papierosowego.
  4. Uświadomienie skutków palenia papierosów.
  5. Uwrażliwienie dzieci na miejsca, w których mogą być narażane na dym.
  6. Radzenie sobie z innymi niepalącymi.

ASPEKTY REALIZACJI CELÓW:

 

Z założenia każdy program edukacyjny jest adresowany do jednostki (Ja) i uwzględnia trzy aspekty Ja, ściśle ze sobą powiązane.

 

Ja i troska o mnie 

  • Odpowiednio do poziomu, rozwoju, warunków wyjaśnienie określeń, co to znaczy odpowiedzialne podejmowanie decyzji.
  • Jak moje decyzje i działania wpływają na moje zdrowie.
  • Palenie przy mnie.

 

Ja i relacje z innymi ludźmi

  • Uświadomienie, że jakość kontaktów z innymi ludźmi wpływa na nasze zdrowie.
  • Przekazywanie wzorców relacji interpersonalnych i zdrowych.
  • Wstęp do asertywności, obrony własnych praw (do oddychania świeżym powietrzem) bez narażania się na agresje innych, z respektowaniem osób innych.
  • Nie straszymy.
  • Skupiamy się na relacji – „Ja”.

 

Ja i środowisko – uświadomienie, iż społeczności, w której żyjemy są różni ludzie, którzy robią różne rzeczy – niekoniecznie zdrowe (palą papierosy). 

  • Nie można skupiać się na agresji w stosunku do nich.
  • Co dziecko może zrobić dla środowiska.
  • Czy to środowisko jest dla niego zdrowe.
  • Ja mogą to zmienić.

 

STRUKTURA PROGRAMU:

 

Program opracowano w wersji, na którą składa się pięć zajęć. Poszczególne zajęcia skoncentrowane są na pobudzeniu oraz stymulowaniu różnych form aktywności dziecka sześcioletniego: zabawy twórczej, tematycznej, grupowej, konstrukcyjnej.

TYTUŁY ZAJĘĆ:

  1. WYCIECZKA
  2. CO I DLACZEGO DYMI?
  3. JAK SIĘ CZUJE, KIEDY DYMI PAPIEROS?
  4. CO SIĘ DZIEJE, GDY LUDZIE PALĄ PAPIEROSY?
  5. JAK UNIKAĆ DYMU PAPIEROSOWEGO? 

METODYKA PROGRAMU:



Zajęcia mają charakter warsztatowy. Ta forma dostarcza dzieciom najwięcej okazji do uczenia się przez doświadczenie.

  1. Metody aktywizujące – stanowią zachętę dla dzieci do aktywnego sprawdzenia dostarczonej im wiedzy, także własnych wartości, postaw; ćwiczenia pewnych umiejętności, takich jak: rozpoznawanie źródeł dymu, unikania dymu papierosowego i innych.
  2. Praca w małych grupach – dzieci współpracują ze sobą, prowadzą dialogi, konfrontują wiedzę. Ta forma pracy jest szansą do zaktywizowania dzieci nieśmiałych oraz treningu asertywności.
  3. Wspierająca rola nauczyciela – nauczyciel, który zamierza aktywizować dzieci, powinien mieć świadomość konieczności koncentracji na dziecku, a w związku z tym przyjmuje role doradcy, koordynatora, który wspiera dziecko w działaniu a nie kontroluje go.